Titia en Lex van der Eb-Brongersma vieren briljanten huwelijk

65 jaar getrouwd zijn ze: Titia (90) en Lex (92) van der Eb-Brongersma, maar al meer dan zeventig jaar bij elkaar. Een bijzonder echtpaar dat nog altijd met veel plezier in Oegstgeest woont. Op 3 augustus bracht burgemeester Emile Jaensch hen een bezoek.

De burgemeester werd zeer gastvrij ontvangen met heerlijk gebak van Jottem, maar ook met de vertoning van een bijzondere film over het leven van wetenschapper Lex van der Eb, gemaakt door zijn kleindochter Claire Visser, als afstudeerproject aan de Nederlandse Academie voor Beeldcreatie (Dutch Filmers Academy).

Het werk van Lex van der Eb richtte zich op de vraag hoe een gewone cel in een kankercel verandert. Hoe veroorzaakt een kankerverwekkend virus nu eigenlijk kanker? Hij en zijn collega Graham waren de eersten die er in slaagden om een stukje vreemd DNA in een cel te stoppen en dat af te laten lezen. De eerste gentransfer ooit.

Als onderzoeker in de moleculaire biologie en virologie legde Van der Eb de basis voor moderne gentherapie en verschillende vaccins. Dat hij tot belangrijke ontdekkingen kwam, blijkt wel uit het feit dat hij ook wel de ‘grootvader van het Janssen-vaccin’ genoemd wordt.

Titia Brongersma en Lex van der Eb leerden elkaar kennen in Leiden in 1954, als eerstejaars biologiestudenten. Na een gelukkige verkeringstijd, waarin hard gewerkt en gestudeerd werd, beklom het paar op 26 juli 1961 de trappen van het Leidse stadhuis om elkaar het ja-woord te geven.

Wetenschap

Nieuwsgierigheid en een brede belangstelling lopen als een rode draad door hun huwelijk. Lex wijdde zijn werkzame leven aan wetenschappelijk onderzoek in Leiden, en reisde voor zijn werk de hele wereld over. “Eigenlijk was hij alleen in de vakantie echt bij de kinderen, maar dat was bij alle wetenschappers zo”, constateert Titia van der Eb nuchter. 

Alhoewel zij als getrouwde vrouw begin jaren zestig geen betaalde baan mocht hebben, iets wat haar terecht erg frustreerde, ontwikkelde zij zich op allerlei terreinen verder. Zo ging zij lesgeven en schrijven. Ze publiceerde over de Nederlandse begraafplaats in Nagasaki in Japan, schreef artikelen over de Japanse tuin in Clingendael in Den Haag en over Japanse tuinarchitectuur. Daarnaast kon zij haar man op allerlei manieren ondersteunen bij zijn wetenschappelijke werk. “Eigenlijk ben ik wel blij dat ik niet eindeloos verder ben gaan promoveren op het gebied van hagedissenkoppen. Wat ik nu allemaal heb kunnen doen, was veel leuker.”

Reizen

Samen maakten ze mooie reizen, onder andere naar Japan, waar ze door de jaren heen een bijzondere band mee kregen.

Maar minstens zo gelukkig was het echtpaar kamperend met een tentje midden in de natuur, regelmatig vergezeld door kinderen en kleinkinderen.

Dat laatste gebeurt vanwege de leeftijd nu iets minder, maar ze blijven actief. Zo gaat mijnheer tweemaal per week naar fysiotherapie en wandelt hij zeer regelmatig met Binie, die in haar werkzame leven analiste was bij het Sylvius Laboratorium, en hoofdanaliste was in Lex’ laboratoriumgroep.

Titia organiseert voor een bijzondere wandelclub voor hoogleraren en hun partners regelmatig mooie natuur- en cultuurhistorische wandelingen in de regio. “Onlangs stuurde ik de uitnodiging voor de honderdste wandeling. Altijd van een kilometer of zeven, en telkens op hooguit een half uurtje rijden.” Haar belangstelling voor de natuur is nog steeds groot.

Titia en Lex van der Eb zijn nog steeds een ‘goed team’. “We zijn allebei nieuwsgierig en gedreven. Het is een ‘unieke klapper’ dat wij elkaar ooit ontmoet hebben.”