Politieke bespiegelingen • Laten hitte en droogte ons koud?

Het is deze zomer regelmatig tropisch warm en het heeft al lange tijd niet geregend. In de media lezen we van warmterecords en uitzonderlijke droogte. Wat is er toch aan de hand? En kunnen en willen we iets doen om die ontwikkeling te vertragen of misschien wel te stoppen? Hoog tijd om daarover na te denken en aan de slag te gaan.

De wetenschap waarschuwt al jarenlang voor klimaatverandering en voor de gevolgen ervan. Onderschat die gevolgen niet, zo luidde steevast het pleidooi voor tijdige maatregelen. Hoe langer wordt gewacht met maatregelen des te lastiger én duurder het wordt om in te grijpen. Die waarschuwing wordt nu realiteit. Het klimaat verandert in rap tempo. Veel sneller dan eerder werd verwacht.

In verschillende beleidsnota’s staat in fraaie volzinnen, dat er snel ingegrepen (’geanticipeerd’) zou moeten worden. In Oegstgeest is het Coalitieakkoord, waarmee het nieuwe college van b&w start is gegaan, een voorbeeld. Het akkoord stelt vast dat er op het punt van klimaat ‘grote opgaven’ liggen. ’Dat vraagt om een goede samenwerking tussen gemeente en inwoners’. 

En verderop staat, dat het college ’het klimaatadaptatiebeleid uitvoert om hittestress te verminderen en zoekt het samen met inwoners naar duurzame oplossingen in de openbare en particuliere ruimte’. Die zinnen klinken op zich goed. Al mis ik (ik kan het niet laten) aandacht voor water en waterbesparing. Die mooie volzinnen zouden de cynische reactie kunnen op roepen, dat nog maar afgewacht moet worden wat ervan terecht komt. Daar doe ik niet aan mee. Onze leefomgeving en ook wijzelf zijn daar niet bij gebaat. Beter is het om zelf met aansporingen, initiatieven en voorstellen te komen. Vooral op het punt van energie- en waterbesparing. Zodat ons gemeentebestuur niet achter kan blijven.

Daarnaast is het onontkoombaar om ook het eigen doen en laten te toetsen. Nu de klimaatverandering zich zo nadrukkelijk aandient worden eerdere vragen weer actueel. Of het bijvoorbeeld nodig is om elke dag vlees te eten? Of het nog verantwoord is om veelvuldig te vliegen? Of (kort) douchen en tuinsproeien echt niet een dag kan overslaan? En of geen tijd wordt voor het ont-tegelen van de tuin en het planten van een boom? Dat soort vragen zijn overbekend, maar worden nu echt urgent. De verantwoordelijkheid van ons allemaal voor de toekomst van de samenleving en die van aankomende generaties is geen holle frase. Vanwege de snelheid van verandering van ons klimaat kunnen we niet achterover (blijven) leunen. Uitstellen kan niet meer.

Pieter Hellinga

penahellinga@gmail.com