Lintje voor Kees Hooijmans

In de belangstelling staat hij niet graag. Toch moet Oegstgeestenaar Kees Hooijmans zaterdagmiddag 17 mei na afloop van de laatste thuiswedstrijd van het eerste elftal van SV Warmunda van dit seizoen - de competitiekraker tegen NSV’46 uit Noorden (1-1) op sportpark Overbos - eraan geloven. Burgemeester Emile Jaensch van Oegstgeest speldt hem een Koninklijk lintje op de borst en benoemt hem uit naam van Zijne Koninklijke Hoogheid Koning Willem-Alexander tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.

Door Ingrid Langeveld

“Ik ben hier niet vanwege de laatste thuiswedstrijd van SV Warmunda van dit seizoen, nee ik ben er voor Kees Hooijmans die na dertig jaar een punt zet achter zijn activiteit als verzorger van het eerste van SV Warmunda. Kom maar eens naast me staan Kees. Ik ga je verrassen”, overvalt Jaensch het 81-jarige uit Oegstgeest afkomstige clubicoon. “Geen verkrampte kuiten meer, geen pijnlijke bovenbenen, geblesseerde ruggen, bloedneuzen of blauwe ogen. Geen massages én ook geen waterzakken meer…”, vervolgt de burgervader met een grote grijns. Hij memoreert aan drie decennia verzorging bij Warmunda. In weer en wind stond de voormalig bloemenexporteur op de dinsdagavonden en zaterdagen langs de lijn, zich belangeloos inzettend voor de voetballers van het eerste, maar ook enkele seizoenen voor de voetbalsters van het dameselftal. “Dat waren nog eens jaren voor Kees. Vooral leuke jaren, want ze mochten u daar graag een beetje mee plagen”, vertelt Jaensch, met de menigte lachend op zijn hand.

UDO

Begonnen als verzorger annex masseur bij de Oegstgeestse voetbalvereniging UDO (Uithoudingsvermogen Door Oefening) - nu opgegaan in FC Oegstgeest - komt Hooijmans via zijn jongere broer John anno 1995 naar SV Warmunda in Warmond waar hij uitgroeit tot een wezenlijk clubicoon. Dit zowel in verdrietige tijden - het ziekbed en overlijden van selectiespeler Bart Schavemaker in 2010 - als bij kampioenschappen én trainingskampen in het buitenland. “Daar heeft u hele mooie herinneringen aan”, speecht Jaensch. “En ook de spelers, zij ontdekten dat een man op leeftijd het toch nog wel tot een uur of vier ’s nachts uithoudt in het Spaanse nachtleven.”

Voor de spelers en staf is Kees altijd een betrouwbare kerel geweest, vol van humor. Iemand met een luisterend oor, een groot empathisch vermogen en aldoor opgewekt. “Een verbinder die makkelijk is omgang is. Althans buiten het veld”, zegt de burgemeester. “Want langs de lijn kan dat wel eens anders zijn: ‘Kom niet aan Kees z’n jongens’.” Jaensch brengt het ‘waterzak-incident’ ter sprake. “Met een op het veld liggende voetballer kreeg u geen permissie het veld op te mogen… toch schoot u te hulp wat de scheids afstrafte. Ontzettend boos zwiepte u de waterzak over de schouder en gooide die naar de scheids. Weliswaar het doel gemist, toch kreeg u de rode kaart. SV Warmunda een anekdote rijker.”

‘Superleuk’

Jaensch is ervan overtuigd dat club Kees enorm gaat missen. “Zo trouw als u zich de voorbije dertig jaar toonde gaat SV Warmunda het waarschijnlijk niet meer krijgen. Maar ook u zal het masseren en tapen en het veld oprennen om de jongens te verzorgen ongetwijfeld gaan missen. Toch verdwijnt u hier niet en staat u de komende jaren vast nog regelmatig langs de lijn, alleen niet meer als verzorger. Die tijd is voorbij. Maar zo’n clubicoon als u bent laten we niet zomaar gaan”, vervolgt Jaensch. “Dertig jaar voetballers masseren en verzorgen en nooit te beroerd om de club een handje te helpen. Iedereen vindt dat u voor uw inzet en toewijding voor het amateurvoetbal, voor de sport én voor de gemeenschap - u raadt het al… - een lintje verdient, waardering op het hoogste niveau!” Beduusd en overrompeld neemt Kees alle felicitaties in ontvangst. “Nee, helemaal geland is het nog niet echt. Maar ik vind het wel superleuk!”