Een treurende vrouw op begraafplaats Groene Kerk

Tijdens de afgelopen Monumentendagen waren er, onder grote belangstelling, boeiende rondleidingen op de begraafplaats Groene Kerk. 

Ook voor wie er niet komt om een geliefde te gedenken, is een bezoek aan de begraafplaats de moeite waard. 

Er zijn graven van bekende Oegstgeestenaren, maar ook van de Nobelprijswinnaar Willem Einthoven, de geschiedkundige Huizinga of de eerste president van Suriname, Johan Ferrier. De begraafplaats telt verder vele bijzondere grafmonumenten zoals het praalgraf van de familie Gevers-Deutz.

Veel bekijks trok het grafmonument van Willem C. Brouwer. Deze keramist en beeldhouwer was begin twintigste eeuw landelijk bekend om zijn gevel-ornamenten die hij in opdracht van architecten als Berlage, Dudok en J.P. Oud maakte. Dierenfiguren en bloemmotieven al dan niet in Art Deco stijl. Met de geveldecoraties voor het Vredespaleis en het monument voor Van Karnebeek tegenover het Paleis maakte hij naam. Ook Leiden heeft een monument van zijn hand, de De Gijselaarsbank, hoek Breestraat, Rapenburg en Noordeinde. Dit gedenkmonument werd in 1920 onthuld en was een gift van de Leidse bevolking aan burgemeester De Gijselaar die de stad veilig door de Eerste Wereldoorlog had geloodst.

Het mooiste werk bewaarde Brouwer echter voor zijn graf. Het is een indrukwekkend beeld dat opvalt door haar omvang en ontroerende karakter. Het verbeeldt een treurende vrouw die bedroefd neerkijkt in het graf. De half-verborgen tekst aan de binnenkant van het graf verwoordt haar mijmeringen: ‘de liefde is het hoogste’. Het is een betoverend werk, dat de droefheid om het gemis weet te verstillen in steen. Een grande finale van een uniek kunstenaar en een werk dat iedere Oegstgeestenaar zal raken.

Door Ton van der Pijl