
Els Timmers neemt afscheid als BABS
AlgemeenTijdens het jaarlijkse BABS’en-overleg nam afgelopen maandag, 1 december, oud-burgemeester Els Timmers-Van Klink na 35 jaar afscheid als Buitengewoon Ambtenaar van de Burgerlijke Stand (BABS).
Door Willemien Timmers
Voordat Timmers naar Oegstgeest verhuisde om hier in maart 1998 burgemeester te worden, was zij al tien jaar actief in Rotterdam met het sluiten van huwelijken. “Niet alleen in Rotterdam trouwens”, zei zij terwijl alle andere BABS’en genoten van een heerlijk stuk gebak. “Overal in het land heb ik huwelijken mogen voltrekken.”
Missende akte
In alle jaren heeft ze meer dan vierhonderd echtparen in de echt verbonden. Het laatste huwelijk dat zij mocht voltrekken vond afgelopen zaterdag in De Beukenhof plaats. “Het was een unieke afsluiter omdat bij mijn aankomst de trouwakte en de toga niet afgegeven waren. Na een aantal belletjes kon de akte gelukkig nèt op tijd worden bezorgd.”
Talen
Burgemeester Emile Jaensch zette Timmers in het zonnetje vanwege de rol die ze 35 jaar lang mocht vervullen. “Je bent een eloquent persoon met een enorme mensenkennis. Daarbij komt dat het voor veel paren heel prettig was dat je zes talen vloeiend spreekt. In al die talen heb je ook huwelijken gesloten, en stelde je familieleden op hun gemak.”
“Je wordt 77”, ging de burgervader verder. “Dit werk heeft je jong gehouden, maar doet ook een aanslag op je agenda. Je wilt immers ook tijd maken voor bezoeken aan het theater, Venetië en soms zelfs de Cariben. Fijn dat je nu weer flexibel kan zijn. Die vrijheid gunnen we je.”
Trouwzaal
Els Timmers vertelde tijdens haar afscheid hoe de oude trouwzaal van het Oegstgeester gemeentehuis niet echt aanlokkelijk was om er te trouwen. “Het zwart-witte kunstwerk op de muur was versierd met blauwe en oranje vlaggetjes, en de bijbehorende ledverlichting zorgde ervoor dat elke bruid eruitzag alsof ze ziek was. Er werden dus maar weinig huwelijken gesloten. De huidige zaal, waar vroeger de bodes zaten, heeft veel meer glamour.”
Diepe gesprekken
Ze haalde aan dat omdat steeds minder stellen in de kerk trouwen, er meer van de BABS’en verwacht wordt. “Daarom nodigde ik de stellen altijd uit voor een lang voorgesprek bij mij thuis. Die diepe gesprekken ga ik missen. Het waren vaak indringende uren waarbij regelmatig tranen vloeiden. Slechts één keer heb ik het meegemaakt dat een huwelijk niet doorging omdat de bruidegom bindingsangst had.”
De afscheidnemende BABS gaf aan blij te zijn met alle mooie woorden van Emile Jaensch.

















