Wim en Greetje Bergman staan nog steeds actief in het leven. | Foto Willemien Timmers
Wim en Greetje Bergman staan nog steeds actief in het leven. | Foto Willemien Timmers Foto: Willemien Timmers

Wim en Greetje Bergman-Heemskerk zestig jaar gelukkig getrouwd

Algemeen

Afgelopen maandag ging burgemeester Emile Jaensch op bezoek bij het nog zeer energieke echtpaar Wim en Greetje Bergman aan de Rhijngeesterstraatweg. Een wat verlaat bezoek omdat ze afgelopen 11 september vierden dat ze zestig jaar getrouwd waren. Tijdens het bezoek bleek dat het gezellige stel heel wat uren op en in het water doorgebracht heeft.

Door Willemien Timmers

Het moet 1953 zijn geweest dat Wim Bergman en Greetje Heemskerk elkaar voor het eerst zagen bij zwembad De Zijl. “Ik was dertien”, lacht Wim. “En zij is twee jaar ouder, dus ze zag mij niet staan!” Greetje vertelt hoe ze vanuit de Morsweg meeging met haar nichtjes om te zwemmen bij De Zijl. “Heerlijk vond ik dat! Het was logisch dat ik lid werd van ZVL.”

Pas toen Wim een jaar of zeventien was, kwam er wat aandacht van Greetjes kant. “Het is begonnen toen ik haar uitnodigde voor een boottochtje met vrienden. Het meisje dat ik had meegevraagd zegde af, en toen moedigden mijn vrienden mij aan om Greetje te bellen.” Het bleek een goed idee. Het feit dat ze niet eerste keus was, wordt als grap nog vaak over tafel gegooid.

Ook na hun huwelijk, op 11 september 1963, bleef het paar zeer betrokken bij Zwem Vereniging Leiden (ZVL). Wim zat van zijn vijftiende tot en met zijn 33e in het eerste waterpolo-team, en Greetje bleef er tot aan haar pensioen zwemles geven. Ook waren ze bestuurlijk bij het reilen en zeilen van ZVL betrokken. Zo was Wim jarenlang voorzitter, en nog steeds helpt hij met een groepje oudgedienden mee het clubhuis schoon te houden.

Werkstudent

Na hun huwelijk woonde het jonge stel eerst in bij de ouders van de bruidegom op de Zoeterwoudseweg. “Ik zat nog in dienst”, vertelt Wim. “Later ben ik gaan werken voor een staalconstructiebedrijf en kregen we via mijn werk een flatje in Voorschoten.” Hij vond zijn werk zo interessant dat hij besloot werktuigbouwkunde te gaan studeren in Delft. “Geweldig dat Greetje mij daar de vrijheid voor gaf. Vijf jaar lang heb ik gestudeerd, en was ik daarnaast als werkstudent docent aan de opleiding.” Wims doceertalent werd opgemerkt, en zo klom hij op tot directeur van de HTS in Den Haag. “Later werd ik directeur van de sector techniek van de Haagse Hogeschool.”


Vlak voor Wims afstuderen verhuisde het jonge stel naar Leiderdorp, om uiteindelijk 46 jaar geleden in Oegstgeest terecht te komen. “We waren ook bezig met een huis op het Leidse Waardeiland, maar toen we bij toeval langs dit huis in Oegstgeest reden, wisten we meteen dat dit ons huis zou worden. Binnen een paar weken was alles geregeld, en we konden er zo in”, vertelt de bruidegom.

Eigengebouwde boot

Naast de vele uren bij ZVL bracht het stel heel wat uren door op hun eigen zeilboot. Wim bouwde hem zelf, en trok er drie jaar voor uit. “Bijzonder als ik daar aan terugdenk. Na mijn werk reed ik dan direct door om aan de boot te bouwen. We namen in die jaren niet eens de tijd om op vakantie te gaan.” Greetje was ook veel weg om zwemles te geven in De Zijl. “Dat heb ik zo’n vijftig jaar gedaan, tot mijn 68e. De lessen duurden vaak tot acht uur ’s avonds.”

Toen de boot eenmaal klaar was, brachten ze er bijna elk vrij weekend en iedere vakantie op door. “Zelfs als het slecht weer was”, vertelt Greetje. “Dan zaten we gezellig binnen met de lampjes aan.” 

Zeeziek

35 jaar zeilde het echtpaar heel Europa door. Extra bijzonder als je weet dat Greetje behoorlijk last heeft van zeeziekte. Regelmatig zat ze met een grauw gezicht en een emmer tussen haar benen in het vooronder.

“Mijn moeder zei wel eens: ’Doe die boot toch weg, of die vent!’ omdat ik zo vaak misselijk was. Maar toch heb ik genoten. In de haven voelde ik mij al snel weer goed.” Wim grappend: “Als ik bij het eerste vaartochtje had geweten dat jij zeeziek was, had hier nu een andere vrouw gezeten!” Serieus: “Het deed me wel veel als ik haar zo misselijk in de boot zag zitten. Toch hebben we er het beste van genaakt, of kwam zij naar mijn eindbestemming met het vliegtuig.”

In 2018 zette Wim de boot te koop. “We werden wat ouder, en ik dacht dat het wel even zou duren voordat hij verkocht werd. Dat bleek heel snel te gaan, en toen was het toch wel even wennen om afscheid van mijn eigen boot te nemen!”

Actief

De tijd die is vrijgekomen wordt inmiddels ruimschoots ingevuld door de activiteiten bij de Oegstgeester Golfclub. Ook wordt er veel gefietst en nog steeds gezwommen.

“Wij vervelen ons niet. We beseffen dat we veel geluk hebben met onze goede gezondheid.” Het geheim van een goed huwelijk? “Geef elkaar vrijheid!”

Uit de krant

Uit de krant