
De Groene Parels van Oegstgeest • Bosanemoontjes
Duurzaam & GroenWat zijn ze toch lief en schattig, de grote groepen witte bosanemoontjes (Anemone nemorosa). Een van de eerste lentebloeiende soorten waar ik mijn hart aan verpandde toen mijn ogen eenmaal geopend waren voor planten, bloemen, vlinders, bijen en al het andere natuurschoon dat zo belangrijk is voor ons welzijn.
En ook nu zijn ze niet te missen. Op zonnige dagen staan ze met hele groepen bij elkaar opengesperd te sprankelen in de zon. Bang om ook maar een zonnestraal te missen draaien ze van ’s ochtends vroeg tot laat in de middag met de zon mee. Ook het omgekeerde is overigens het geval: schijnt de zon niet en is het een wat grijzige dag, dan houdt de bosanemoon stuurs zijn bloempjes gesloten. Maar ook dan zijn ze lief, met de zachtroze onderkant van de bloemblaadjes naar beneden gericht, wachtend op betere tijden.
Over de herkomst van de botanische naam ‘Anemone’ gaan de meest fascinerende verhalen de ronde. Je zou je kunnen verliezen in Griekse mythes over vurige liefde, jaloezie, verwensingen en tovenarij. Maar dat doen we hier even niet. We blijven voor nu bij de eenvoudige en veelgebruikte verklaring dat het Griekse ‘anemos’ wind betekent en dat dat zou slaan op de beweeglijkheid van de bloemetjes bij het minste zuchtje wind. De soortaanduiding ‘nemorosa’ komt uit het Latijn en betekent ‘van het bos’ of ‘bosbewonend’. Je vindt de Anemone nemorosa dan ook veel in loofbossen en aan bosranden waar ze in het wild voorkomen, maar ook bij landgoederen, buitenplaatsen en boerenhoven waar ze ooit zijn aangeplant als stinzenplant.
Wie nog van de bosanemoontjes wil genieten kan nog tot ongeveer mei terecht op Landgoed Oud Poelgeest en (in mindere mate) in het Bos van Wijckerslooth. Ook in de aangrenzende Leidse Hout staan prachtige wolken witte bosanemoontjes. Later in het voorjaar, als het groen aan de bomen verschijnt en zich een gesloten bladerdek begint te vormen, trekt de bosanemoon zich definitief terug om pas het voorjaar erop weer tevoorschijn te komen. Nog even genieten dus van dit lieflijke bosplantje!
Gaby van Breugel
















