POLITIEKE BESPIEGELINGEN - Vrouwen in de politiek

In mijn studietijd volgde ik onder andere colleges culturele antropologie, zeg maar volkenkunde. Er bleken volken te zijn, waar vrouwen duidelijk meer de leiding en meer invloed hadden dan de mannen: zogenaamde matriarchale samenlevingen.

Soms denk ik wel eens dat we ook in Nederland langzamerhand toegroeien naar zo’n samenleving. Of het nu om prestaties in de sport gaat of in de wetenschap. De meiden rukken op. Ook bij de rechterlijke macht, de medische sector en bij de overheid zien we steeds meer vrouwen in topfuncties.

Sommige mannen maken zich hier zorgen over. Bekende ‘manfluencers’, zoals een Andrew Tate, propageren dat mannen hun dominante positie in de maatschappij zijn kwijtgeraakt door vrouwenemancipatie. Psychologen en anderen luiden de noodklok over de impact van deze gasten. Onzekere jongemannen, kunnen mede hierdoor een vertekend beeld van vrouwen ontwikkelen.

Nu zult u zich afvragen, waar ik met deze inleiding naar toe wil. Welnu, naar Melanie van Driel. Tot voor kort fractievoorzitter van Progressief Oegstgeest.

De kogel is door de kerk. Er is eindelijk een nieuw coalitieakkoord. En of het nog niet lang genoeg geduurd had, werd de persconferentie hierover van afgelopen vrijdag ook nog eens verzet naar maandag jl. Over de inhoud daarvan kan ik in deze column in verband met de uiterste inlevertijd niet schrijven. Maar al wel is duidelijk dat we eindelijk weer eens een vrouw in het college van B&W, als wethouder krijgen. De laatste keer dat dit het geval was, is al weer 8 jaar geleden.

En nog opmerkelijker, het is een hele jonge vrouw. En in Oegstgeest de eerste ooit met een recent geboren baby.

Misschien gaat het sommige mannen allemaal wat snel. Toch is het goed om de feiten erbij te houden. Nederland kent inmiddels al ruim een eeuw het passief kiesrecht voor vrouwen, maar nog altijd is slechts ongeveer 30 procent van de wethouders vrouw.

Ook op landelijk niveau is er nog een behoorlijke achterstand van vrouwen in de politiek. Het aandeel vrouwen in de Eerste en Tweede Kamer gezamenlijk bedraagt ongeveer 41%. En na het laatste kabinet Rutte, met daarin exact 50% vrouwelijke en manlijke bewindslieden, zien we in het huidige kabinet Jetten, dat er van de 28 bewindslieden, slechts 10 vrouw zijn. Dus een terugval naar nog maar net 36%.

Nu is het lokaal bestuur vaak een opstap voor een ministerschap. Zo gingen bekende wethouders, zoals Hedy d’Ancona, Els Borst en Annemarie Jorritsma later het kabinet in en kan ook Melanie mogelijk straks helpen de onevenwichtigheid op rijksniveau recht te trekken.

Maar voorlopig hoop ik vooral dat zij nog lang in Oegstgeest actief blijft. Met onder meer het zwembad in haar portefeuille zou het prachtig zijn als zij straks haar eigen baby kan leren zwemmen in een mooi nieuw zwembad. Wie weet samen met uw en mijn (klein-) kinderen.

Ik feliciteer Melanie en wens haar en alle inwoners van Oegstgeest een College toe dat haar mannetje staat en onderling goed kan samenwerken.

Anton van Kempen

vkdw@planet.nl