Vertrekkend wethouder Kees Oudendijk: ‘Ga in gesprek’

Wethouder Kees Oudendijk (64) neemt deze week noodgedwongen afscheid van zijn wethouderspost. Omdat Hart voor Oegstgeest na de verkiezingen niet langer in het college plaats zal nemen (winnaar CDA levert een wethouder in plaats van deze lokale partij), loopt zijn taak ten einde. Een geliefd wethouder moet afscheid nemen.

Kees Oudendijk kende Oegstgeest al door en door voordat hij in 2023 wethouder werd. Hij was van 1998 tot 2006 al raadslid voor Leefbaar Oegstgeest, dat later tot Hart voor Oegstgeest werd omgedoopt.

Oudendijk heeft vooral genoten van vraagstukken op het gebied van mobiliteit. Nadat hij in maart 2023 de afgetreden wethouder Dick de Groot had opgevolgd, pakte hij zijn functie pragmatisch op. Niet alleen voor grote beleidsvraagstukken had hij oog. Ook voor kleinere zaken die hem persoonlijk ergerden. “De rare en onveilige betonnen ‘broodjes’ tussen de weg en het fietspad op de Kennedylaan verdwenen toen jij wethouder werd”, sprak burgemeester Jaensch bij zijn afscheid. “Ik zei nog, Kees, ga nou eerst even aan beleid werken en je pas daarna druk maken over die broodjes. Maar toch wist hij de verwijdering er al snel doorheen te krijgen.”

Rustig en oprecht

Net als collega-wethouder Tim van Tongeren die ook zijn laatste week beleeft, heeft Oudendijk zich niet gek laten maken in zijn drie wethoudersjaren. “We kennen je als een teamspeler. Je blijft rustig, je bent oprecht en gericht op de oplossing”, sprak Jaensch. Ook prees hij onder andere Oudendijks doorzettingsvermogen om de rommelige groenstrook op de Almondeweg weer netjes te krijgen. 

Betrokkenheid

“Ik heb drie ontzettend leuke jaren gehad”, bevestigt Oudendijk, die naast mobiliteit onder andere ook financiën in zijn portefeuille had. “Bij mijn aantreden als wethouder waren er direct veel bezuinigingen nodig. Dan merk je dat het dorp betrokken is, en er veel publiek naar de raadszaal komt.” Zo werd er toen voorgesteld om een nieuwe Gevers-Deutz Terweeschool zonder gymzaal te bouwen. “Toen was de raadszaal gewoon te klein.”

Bij zijn afscheid liet hij weten dat sommige dossiers die hij tegenkwam als raadslid, nog speelden bij zijn aantreden als wethouder. “Zo’n project als Nieuw Rhijngeest waarvan had ik de start had meegemaakt liep nu op z’n eind, en dan is thuisraken in dossiers makkelijk.”

Moeilijk

Voor zijn aantreden als wethouder werd hij van diverse kanten gewaarschuwd voor wat hem te wachten zou staan. “Mij werd verteld over onredelijk kritische inwoners. Over een regio die Oegstgeest links liet liggen, en over ambtenaren die het meer fout deden dan goed. En dan zou de raad ook nog een keer graag bloed zien. Dat was mijn welkom.”

De werkelijkheid viel hem in alles mee. “Ik blik terug op een periode die veel rijker, intenser en veel positiever is gebleken dan ik had durven hopen.”

Uitdagingen

Oudendijk heeft zich niet bang laten maken. Niet in de laatste plaats omdat hij bij het RDW en het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat het klappen van de zweep al kende.

Hij is er ook de persoon niet voor om uitdagingen uit de weg te gaan. Wellicht dat dat terug te voeren is naar zijn start in ons kikkerlandje. De eerste jaren van zijn leven bracht Oudendijk namelijk door in Liberia, een niet-gekolonialiseerd Afrikaans land, waar zijn vader als radartechnicus en elektrotechnicus werkzaam was. “Een welvarend land in de jaren zestig. Afrika was in die tijd het beloofde continent.” 

Oudendijk was acht jaar toen hij vanuit de vrijheid en de warmte in het koude en ietwat bekrompen Pijnacker terechtkwam. “Daar heb ik wel een klein trauma aan overgehouden. De beoordelende blikken waren vooral voor mijn moeder zwaar. En voor mij was het vreselijk om een lange, kriebelende broek aan te moeten!”

Vrijheid

Na zijn studie bedrijfskunde en accountancy kwam hij op zijn 26e op de Ridderspoorlaan in Oegstgeest wonen in 1988. “Met uitzicht op de Bonanza-speeltuin.” Hij is Oegstgeest al die jaren trouw gebleven met uitzondering van een klein jaar Frankrijk, waar hij in een oud mijnwerkersdorp een hotel runde.

De vrijheid waar hij zo van hield als kind, vond Oudendijk die ook in het ambt van wethouder? “Oh ja, zeker wel! Juist in bijvoorbeeld het overleg met ontwikkelaars en planmakers, ben ik ook veel vrijdenkers tegengekomen. Ik houd er niet van om in hokjes te denken, en dat is mij als wethouder goed van pas gekomen.”

Hij is er trots op dat hij in Oegstgeest een begin heeft kunnen maken met het nieuwe Programma Mobiliteit en Bereikbaarheid. “We hebben de voetgangers en fietsers vooropgezet.”

Met plezier kijkt hij ook terug op de realisatie van het ‘tram-muurgedicht’ in Buitenlust. “Misschien is het wel een voorbode voor een nieuwe tram die er in 2050 weer mag rijden.” Blij is hij ook met het Almondehoeve-plan en het eerste Oegstgeester Hofje dat daar gaat komen.

De drie jaar wethouderschap waren voor sommige projecten te kort. “Ik had graag verder willen zijn met de onderwijshuisvesting en met de herontwikkeling van Endegeest.”

Pauze

Voor Kees Oudendijk nog geen pensioen. Wel even een pauze. Hij mag terugkeren naar de Rijksdienst Wegverkeer (RDW) waar hij eerder werkte. Daar is hij officieel vanaf juli weer in dienst. “Daar mag ik zelf mijn weg weer gaan vinden. Er zijn genoeg uitdagingen op het gebied van mobiliteit waar ik graag mijn tanden in wil zetten.”

Tips

Zijn opvolgers raadt hij aan te genieten van het feit dat je jezelf kunt zijn in Oegstgeest. Verder: “Koester de academische inslag van een groot deel van de inwoners. Dat kan ingewikkeld aanvoelen, maar waardeer de bijzondere betrokkenheid en neem het niet voor lief. Ga daarbij op tijd met mensen in gesprek. Houd lijntjes kort zodat mensen zich gehoord voelen.”

Door Willemien Timmers