Tim van Tongeren bij afscheid: ‘Vergeet niet af en toe te lachen’

Met veel plezier heeft Tim van Tongeren (73) zich in de afgelopen vier jaar ingezet als wethouder voor de gemeente Oegstgeest. Eerder zat hij al van 2006 tot 2018 in de gemeenteraad als lid en fractievoorzitter van Progressief Oegstgeest. Een zeer betrokken Oegstgeestenaar die zijn mening nooit onder stoelen of banken steekt. In vier jaar voordat hij in 2022 wethouder werd, schreef hij regelmatig vermakelijke en pittige columns in de Oegstgeester Courant.

Burgemeester Emile Jaensch noemde deze columns bij de afscheidsreceptie, afgelopen dinsdag, 23 juni. “Als Tim aan de beurt was dachten we toch even oei, oei, oei. Dus toen je in 2022 je vinger opstak om wethouder te worden, wisten we ‘die heeft lef!’”

Met humor hield Jaensch een speech, waarin hij ook de houding van de vertrekkende wethouder noemde, die soms met ‘porren en prikken’ de kleinst mogelijke meerderheid voor besluiten wist te bewerkstelligen. “’Tim, liever wat meer draagvlak’, zei ik dan.”

Jaensch bewonderde Van Tongeren voor zijn werklust. “Je las echt alles en dat zagen wij aan de grote hoeveelheid plakkers en aantekeningen op de stapels door de printer uitgehoeste A4’tjes.”

Tekenend voor van Tongeren waren zijn eerste weken als wethouder. “In de zomer van 2022 mocht jij mij vervangen als eerste loco. Ik liet Oegstgeest met een gerust hart achter. Tijden een overleg over de asielcrisis zei jij tegen de voorzitter van de Veiligheidsregio, Henri Lenferink: ‘Kom maar door met die groep.’”

Trots

“En ik weet, Tim, je bent trots op de kentering van de kosten voor de jeugdzorg. Die zitten in een dalende lijn. En op de scheve huisjes. Op elke mogelijke locatie daarvoor leek de regelgeving niet te kloppen. En toch heb jij gezegd: ‘nu gaan we het gewoon doen’, en ze zijn gekomen.”

Jaensch grapte ook over een ‘Tim-tower’ die er eigenlijk in Oegstgeest moet komen voor de architectuur-lievende wethouder. Dit om een tegenwicht te bieden tegen het risico op een ‘Anton Pieckistan’, waar Van Tongeren tegen ageerde als veranderingen in de buitenruimte tegengehouden werden.

Van huis uit

“Mijn interesse voor politiek heb ik van huis uit meegekregen”, zo vertelt Van Tongeren, die zichzelf een ‘overlever’ noemt. Hij kreeg op jonge leeftijd al veel voor de kiezen. “Mijn vader, die altijd actief was bij de vakbond, overleed toen ik zestien jaar was. Om financieel bij te dragen deed ik voor en na schooltijd schoonmaakwerk.” Die tijd heeft Van Tongeren getekend. “Het stak me hoe er in de penitentiaire instellingen waar ik schoonmaakte door het hogere personeel met de schoonmakers werd omgegaan. Als ik met stoffer en blik de trappen veegde, werden er regelmatig even peuken op de grond gegooid omdat ik daar toch al bezig was.” Het maakte hem (nog meer) maatschappelijk betrokken. “Als jongere in die tijd werd je lid van relevante organisaties, en discussieerde je over allerlei wereldvraagstukken tot midden in de nacht. Dat mis ik in deze tijd wel eens.”

Begaafd

Om nog niet in dienst te hoeven (hij wilde ook zoveel mogelijk bij zijn vriendinnetje Marja zijn op wie hij in de vierde klas al verliefd was) koos hij voor een studie die het langste uitstel mogelijk maakte: Politicologie. “Dat was in die tijd echt een heel zware studie.” Van Tongeren, die in zijn middelbareschooltijd veel spijbelde, maar meer dan genoeg capaciteit in zich had om goede cijfers te halen, deed er nog een master bij: Economie.

Hij glimlacht. “Ik kwam uit een eenvoudige buurt, maar moet denken aan mijn vader die vierkant stond achter het motto: ‘Ruim baan voor het begaafde arbeiderskind’.”

Onderwijs

Al snel belandde hij in het onderwijs. Van een middelbare school in Den Helder (‘We woonden in Diemen, en wilden ook echt niet verhuizen’) ging hij naar een baan in Den Haag. Daar mocht hij bij de Haagse Hageschool een nieuwe HBO-faculteit Bestuurskunde/Integrale veiligheidskunde/HBO-rechten opzetten. “Daar ben ik gebleven tot ik op mijn 62e aan mijn laatste baan bij het Ministerie van Infrastructuur en Milieu begon. Daar ging ik in 2019 met pensioen.”

Rust, reinheid en ruggengraat

In 2022 kwam er een einde aan de (relatieve) rust toen Tim van Tongeren aantrad als wethouder. Het was een functie die hem goed lag. Zijn vastberadenheid werd gewaardeerd, al riep die bij politieke tegenstanders soms ook weerstand op.

Bij zijn afscheidsreceptie noemde Van Tongeren dat hij zich herkende in de uitspraak van een collega die zei dat besturen gaat om rust, reinheid en ruggengraat. 

“Dat vertaal ik ook naar normen en waarden. Bijvoorbeeld door je te realiseren dat er ook in deze welvarende, hoogopgeleide gemeente een deel inwoners is die het minder heeft. Mensen die reikhalzend naar het einde van de maand kijken. Mensen die echt de steun van de overheid nodig hebben.”

Ook het element ‘ruggengraat’ is voor Van Tongeren erg belangrijk. “Het is belangrijk dat je je als wethouder niet zomaar omver laat blazen. Ook niet in een raad die heel kritisch is. Een kritische raad leidt uiteindelijk altijd tot betere besluiten. Durf te besturen en korte klappen te maken.”

Inwoners

Van Tongeren is blij dat in de afgelopen jaren de gemeente weer op de kaart is gezet bij de inwoners van Oegstgeest. “We trekken weer met elkaar op.”

Ook noemt hij trots de realisatie van de ‘Scheve Huisjes’ en de zorg voor andere kwetsbare doelgroepen. “Daar hebben de ambtenaren op het gemeentehuis mij echt bij geholpen. Echte klasbakken.”

Van Tongeren gaat voor de tweede keer met pensioen maar gaat niet stilzitten. Zo wordt hij ‘FNV-bons’. Niet geheel toevallig lag het ov plat op de dag van zijn afscheid, zo merkte burgemeester Jaensch lachend op.

Tips

Heeft hij adviezen voor zijn opvolgers? “Wees zichtbaar in het dorp. We trekken immers samen op. Blijf daarbij als één college opereren.” En misschien wel de belangrijkste tip: “Vergeet niet af en toe te lachen.”

Door Willemien Timmers