Rob Heemskerk stopt met Snackbar ‘t Haasje

Einde van een tijdperk

Op zondag 14 december is snackbar ’t Haasje op het Boerhaaveplein voor het laatst open. De horecagelegenheid, die al ruim twaalf jaar snackwagen is, is een begrip in Oegstgeest. Niet in de laatste plaats omdat Rob en Judith Heemskerk naast het serveren van de lekkerste happen, ook voor iedereen aandacht hebben en zo een sociaal ontmoetingspunt in Haaswijk vormen.

Door Willemien Timmers

Het zal even wennen zijn, maar de kogel is door de kerk: na 38 jaar dag en nacht voor zijn klanten klaar te hebben gestaan, slaat Rob Heemskerk een nieuwe weg in. Van snackbarhouder wordt hij half december conciërge op Teylingen College Duinzigt, aan de Wijttenbachweg. Een grote stap, waar hij zorgvuldig over na heeft gedacht.

Achttien jaar

Al vanaf zijn twaalfde jaar wist Rob dat zijn toekomst in een Oegstgeester snackbar lag. Zijn vader, Henk Heemskerk, had vernomen dat er in de nieuwe wijk Haaswijk een winkelcentrum zou komen met daarin ook een cafetaria. Als melkboer en toeleverancier van veel etablissementen in de regio was hij gewend zakelijk bezig te zijn, en voor zijn jongste zoon leek hem het runnen van een snackbar wel geschikt.

“Na de KTS in Voorhout ben ik nog even leerling-kok bij studentenvereniging Minerva in Leiden geweest, maar op mijn achttiende, toen Petit Restaurant ’t Haasje openging in 1987, ben ik hier fulltime aan het werk gegaan,” vertelt Rob.

Hard werken

En bij fulltime moet je niet denken aan 36 uur per week en een lekker aantal vakantiedagen. “Nee, zeker niet. In de eerste jaren waren we zes dagen per week open van elf uur morgens tot twaalf uur ‘s nachts. Het was hard werken, maar ook heel gezellig. In die tijd waren we echt het ontmoetingscentrum van de wijk. Mensen kwamen voor een kop koffie, maar ook voor sigaretten, of om even te bellen. We hadden ook lunch en pannenkoeken. Er was zelfs een kok fulltime in dienst. In de spitsuren stonden we soms wel met een man of vijf achter de toonbank. Gelukkig stond Judith altijd naast me als drijvende kracht, en organiseerde zij leuke evenementen om het plein levendig te houden. Door het jaar heen waren er naast de markten van haar en Marco van der Horst natuurlijk ook onder andere de gezellige Avondvierdaagse en de aankomst van Sinterklaas. Fijn dat de buurtvereniging altijd zo nauw betrokken was.”

Sociaal werk

Rob werd een bekend gezicht in de wijk. “Natuurlijk ken ik niet iedereen, maar wel heel veel mensen uit Haaswijk, en uit eigenlijk heel Oegstgeest. In de begintijd was ’t Haasje echt een vaste ontmoetingsplek voor jong én oud, en waren wij soms een soort sociaal werkers.”

Rob lacht als hij terugdenkt aan die drukke jaren. “Heel veel tieners hingen hier rond. Vaak was het één groot jeugdhonk. Soms kwamen hier ook scholieren die aan het spijbelen waren, maar ik verlinkte hen nooit. Regelmatig kwamen ze dan ‘s avonds met hun vader of moeder opnieuw een patatje halen, terwijl ik ze de hele middag al gezien had.”

Oegstgeest kende met vlagen ook een hoop gajes volgens Rob. “Geen probleem. Ik ga met iedereen hetzelfde om. Of het nu ‘probleem’-jongeren waren, mensen met een aktetas of met vier kleine kinderen, mijn klanten hielp ik allemaal met evenveel plezier.”

Rob was van heel veel persoonlijke en dorpsnieuwtjes op de hoogte. “Leuk en minder leuk. Veel mensen kwamen een bakkie doen voordat ze hier op het Boerhaaveplein naar de dokter gingen. En natuurlijk was er drukte van alle bezoekers aan buurtcentrum Het Groot Proffijt voordat de deuren daarvan dicht gingen in 2004. Daar waren allerlei cursussen, maar ook disco-avonden. Het kwam vaak voor dat jongeren halverwege de avond hier een snack kwamen halen, en dan weer verder gingen met dansen in het wijkcentrum.”

Mooie jaren

De eerste, zeg vijftien jaar, van ’t Haasje waren eigenlijk het mooist. Het plein was die jaren echt een compleet bruisend winkelcentrumpje met C1000, bakkerij Tijsterman (die ook kaas verkocht) met Peter de Jong als filiaalmanager en kapper Dofferhoff. “Het was altijd druk, en ik was, zoals gezegd, half sociaal werker. Trouwens, er werd toen zelfs nog gerookt in restaurants, dus ook bij ons.”

In die tijd haalde je ’s avonds en op zon- en feestdagen niet zomaar ergens eten vandaan, behalve bij de snackbar en de Chinees. “Dat is in de afgelopen jaren echt totaal veranderd. Niet alleen zijn de winkels veel langer open, ook kan iedereen op elk moment van de dag eten bestellen. De sociale functie van de snackbar is daarmee ook steeds meer verdwenen.”

Dieptepunten

De geschiedenis van ’t Haasje kent een aantal nare dieptepunten. Zo was er een gewapende overval in september 1997 die bij alle betrokkenen pijnlijke sporen achterliet. “Mijn broer Léon, die toentertijd ook meewerkte, heeft daarna nooit meer in de snackbar gestaan”, vertelt Rob.

Een ander dieptepunt was het moment dat de Lidl, die de plaats van de C1000 had ingenomen, in 2013 het huurcontract met ’t Haasje niet verlengde. “Het was mooi om te zien hoe we als snackbar een pijler van de wijk genoemd werden, en er meer dan 8000 handtekeningen werden opgehaald om de snackbar voor het Boerhaaveplein te behouden.”

Helaas zat een vaste ruimte er niet in, en ging ’t Haasje verder in een snackwagen. Een mooie doorstart, maar zoals ‘vroeger’ werd het nooit meer. Al was het alleen al omdat de wagen een aantal jaar elke dag van en naar het plein moest worden gereden. 

Denkproces

De druk om elk weekend, iedere avond en elke feestdag te moeten werken, zetten een denkproces in gang bij Rob Heemskerk.

Van jongs af aan had hij nooit de kans gepakt om iets buiten de horeca te gaan doen, en nu, op zijn 56e vindt hij het tijd om even niet dag en nacht zélf de kar te moeten trekken, en zelf in de wagen aanwezig te willen zijn. Vandaar dat hij ging solliciteren naar een ‘baan aan wal’.

Normaal leven

“Judith en ik kijken uit naar een normaal leven, waarin we af en toe een weekend weg gaan en samen naar verjaardagen kunnen. Bovendien is sinds het sluiten van de snackbar onze eigen keuken de werkruimte geworden voor opslag en catering. Ik maak veel producten zelf klaar, en dat maakt van de huiskeuken een bedrijfsruimte. Terwijl een huis je thuis moet zijn. Het is echt tijd voor verandering, en samen hebben we de knoop doorgehakt om te stoppen met ’t Haasje en alle activiteiten die daarbij horen, zoals het eieren zoeken op Eerste Paasdag. De Heemkerk Poldercross gaat natuurlijk wel gewoon door.”

Rob is zelfverzekerd. “Het waren mooie jaren, zeker die voor de eeuwwisseling, maar ik ben altijd alleen maar aan het werk geweest. Het is tijd voor een nieuwe uitdaging.”

Dapper

Het sluiten van ’t Haasje is een moeilijke, maar dappere stap. “Ik zal alle klanten enorm gaan missen. In de bijna veertig jaar dat ik hier sta, heb ik hele generaties zien opgroeien en een luisterend oor geboden aan mensen uit alle lagen van de bevolking. Het is een pittige stap, maar het is nu tijd om de slingers op te hangen en samen met Judith op een andere manier te genieten van het leven.” 

Op zondag 14 december zal snackbar ’t Haasje voor het laatst open zijn van 16.00 tot 20.00 uur.