Speldje voor Riek Verschoor (93)

Toen in Nederland nog maar zeven op de honderd mensen een telefoon hadden, werd de Luisterlijn opgericht. In dat verre verleden heette de organisatie nog de Telefonische Hulpdienst. Een luisterend oor bieden, op ieder moment van de dag, 365 dagen in het jaar, dat was het doel. Wat in het begin een klein initiatief was met maar 45 gesprekken per dag, heeft zich ontpopt tot een onmisbare hulpdienst, met negenhonderd gesprekken per etmaal. Riek Verschoor (93) was veertig jaar vrijwilliger bij deze mooie organisatie en nam op 17 juli op bijzondere wijze afscheid.

Door Olga Teutler

Riek heeft honderden persoonlijke gesprekken gevoerd als vrijwilliger bij de Luisterlijn, en stopt nu met enige tegenzin vanwege visuele beperkingen. “Ik wil nóg wel terug”, aldus de oudste vrijwilliger van de Luisterlijn. Ze zou wel met een toeter rond willen rijden om aan heel Oegstgeest te laten weten hoe waardevol deze organisatie is. Een foto in de krant leek haar goede reclame.

Op donderdag 17 juli werd Riek Verschoor door de Luisterlijn geëerd voor haar lange toewijding en betrokkenheid. In Het beleg van Oegstgeest kreeg Riek in een knus gezelschap een speldje uitgereikt. De sfeer van dankbaarheid sloeg plots om in hilariteit, toen bleek dat er een verkeerd speldje was meegenomen. Bij de organisatie was bekend dat Riek 25 jaar vrijwilliger is geweest, maar ze onderbrak de speech van Wouter Stuivenwold, trainer-begeleider bij de Luisterlijn: “Je zegt 25 jaar, maar het is veertig jaar!”, verkondigde ze met een schalkse glimlach.

Na een kort moment van schrik barstte iedereen in lachen uit. Het speldje vloog twee keer door de lucht, alsof het wist dat het niet de juiste was. Riek zelf bleef onbewogen. “Als ik maar niet geprikt word”, zei ze toen het speldje op haar blouse werd vastgemaakt. Wouter Stuivenwold beloofde binnenkort een nieuw speldje mee te nemen. Met de eer strijken is niet wat Riek graag doet, ze gaat vooral haar collega’s missen en de betekenisvolle gesprekken met bellers.

Riek Verschoor heeft altijd hard gewerkt. Ze was hoofd van een kleuterschool, moeder van zes kinderen en is ondertussen oma van zeventien achterkleinkinderen (en drie op komst). Na het overlijden van haar man in 1985 is ze als vrijwilliger begonnen. Nu blijft ze nog vrijwilligerswerk doen voor een andere organisatie, waar ze eenzame mensen bezoekt. “Ik ben een doordouwer”, zegt ze over zichzelf.

Tussen de appelkruimelgebakjes door benoemde Wouter Stuivenwold, terecht, dat Riek Verschoor een voorbeeld is voor ons allemaal. “Oh”, reageerde Riek daarop, “dat weet ik niet hoor, als het maar niet te veel over mij gaat, maar over de Luisterlijn.”

De Luisterlijn is bereikbaar via telefoon, chat en e-mail. Kijk voor meer informatie op Deluisterlijn.nl of bel 088 0767 000.