Geslaagde maaltijd Lekker Anders in dorpscentrum
Diner n Bij Lekker Anders is het altijd weer anders. Ook bij de laatste maaltijd op 30 april was de cultuur helemaal nieuw. De uit Bosnië afkomstige Katarina Popovic, die inmiddels al 25 jaar in Nederland woont, toverde met veel enthousiasme, een driegangendiner op tafel voor circa 45 mensen, die in het dorpscentrum werd gehouden.
Waar kan men aan denken bij Bosnisch eten? Bosnisch eten komt voort uit een rijke mix van de Ottomaanse (Turkse), mediterrane en Centraal Europese keuken. Bosnië is een onderdeel van het voormalige Joegoslavië, en van de Balkan. Het eten bestaat uit vleesgerechten, te denken aan (gegrild) rund- of lamsvlees en gevogelte, stoofpotten, verse groenten en hartige vleeswaren. De basis daarbij zijn deegwaren en er wordt matig gebruik gemaakt van kruiden.
Katarina maakte als voorgerecht Proja, een traditionele Bosnische (mais)brood-specialiteit met plakjes gedroogd vlees, een saus en een uitgebreide ‘mimosa’-salade, dit legde al een flinke bodem in de maag bij velen. Vervolgens werd er een ‘Punjene Paprike’, gevulde paprika met tomatensaus geserveerd met aardappelpuree en een gemengde groene salade, als dessert een ‘Tufaheije’, een appel gevuld met noten en slagroom.
Dit diner werd door iedereen in een gezellige sfeer en onder veel gedeelde gesprekken weer als een echte avond uit beleefd. In Bosnië wordt veel waarde gehecht aan familiebanden, gastvrijheid en warme sociale relaties en tradities. Deze waarden kwamen ook tijdens het gezellige diner tot uiting. Wederom was de avond geslaagd en waren de gasten alweer belangstellend om te weten wat de volgende keer op het menu staat, maar dit is nog even een verrassing.
Meinummer ‘Over Oegstgeest’
historie n Tweemaal per jaar verschijnt het tijdschrift Over Oegstgeest, een uitgave van de Historische Vereniging Oegstgeest. Leden krijgen het tijdschrift in de brievenbus. Voor andere geïnteresseerden is het te koop bij de Oegstgeester boekwinkels.
Vanwege 4 en 5 mei kent het voorjaarsnummer van Over Oegstgeest traditioneel verschillende bijdragen over de Tweede Wereldoorlog. Er is een relaas over luitenant-generaal Ross MacAulay Bishop, die met zijn Canadese eenheid in mei 1945 bij Oud-Poelgeest gelegerd was. Daarnaast kunt u het indrukwekkende verhaal lezen van verzetsheldin Liesje Bos, schuilnaam van Chava Bornsztajn, die de spil werd in het Oegstgeester verzet. De schrijvers, Dineke Peddemors en Jacques Thorn, geven op maandagavond 11 mei een lezing over deze moedige Joodse verpleegkundige (Dorpscentrum om 20.00 uur). Verder treffen lezers een bijdrage aan over De Houten Burcht, een opvangkamp voor jongens met een problematisch thuisfront, dat op de grens van Oegstgeest en Rijnsburg stond. Het artikel beschrijft de moeizame wederwaardigheden van in totaal 250 jongens, die tussen 1946 en 1951 in door de Duitsers gebouwde houten barakken verbleven. Vervolgens kunt u lezen over buitenplaats Ons Genoegen, dat later bekend zou worden als De Beukenhof. Ook is er aandacht voor het pontje over de Rijn tussen Oegstgeest en Valkenburg.
Wie lid wordt van de Historische Vereniging Oegstgeest, krijgt het tijdschrift gratis, plus twee eerder verschenen OO-nummers. Lid worden kan door een e-mail te sturen naar secretaris@historischeverenigingoegstgeest.nl of door een briefje te schrijven aan het secretariaat: Mathenesselaan 1, 2343 HA OegstgeestOegstgeest.
Politieke bespiegelingen • Zat u ook op een kleedje?
Als u dit leest, is 5 mei net achter de rug. Altijd weer een prachtige dag. Om verschillende redenen. In de eerste plaats is het natuurlijk een feestdag. We vieren de bevrijding van Nederland van het nazi regiem. Helaas met een nare kanttekening. Het ‘nooit meer, zoals toen’, voelt minder vanzelfsprekend dan we lang dachten.
In hemelsnaam: laten we alert blijven en ons verzetten tegen nieuwe autoritaire leiders, zoals onder anderen Trump, Netanyahu en Poetin.
Maar 5 mei is ook een voorjaarsdag. Oegstgeest op zijn mooist! Overal bomen in bloei en wie goed kijkt, ziet dat ook het broedseizoen in volle gang is. Het meest zichtbaar is dat als je gaat wandelen rond de Vogelplassen in Poelgeest.
Tenslotte is 5 mei traditioneel de dag, waarop in Oegstgeest de jaarlijkse vrijmarkt plaats vindt.
Helemaal ‘vrij’ is zij al lang niet meer. Om te voorkomen dat handelaren en kinderen die niet uit Oegstgeest komen de stoepen gaan bezetten is een aantal jaren geleden besloten om plaatsen toe te wijzen. De belangrijkste regel is dat iedere deelnemer zich vooraf moet aanmelden bij de organisatie van de kindervrijmarkt.
Hoe veel kleiner en anders was de vrijmarkt, toen mijn eigen kinderen nog klein waren! Wat eerst alleen op de Spaargaren- en een stukje Duivenvoordestraat plaats vond, is nu een markt van honderden meters dieper het dorp in. Maar gelukkig. De traditie van het op een kleedje zitten bestaat nog steeds. Dat geldt ook voor de mare, dat je al heel vroeg moet opstaan en je spulletjes al voor 8 uur moet uitstallen, omdat de handelaren, meestal van buiten Oegstgeest, vaak dan al op koopjesjacht gaan.
En dan is er ook nog steeds die vaste frustratie van de ouders achteraf. Het idee dat je met de vrijmarkt eindelijk weer eens lekker kan opruimen, blijkt ieder jaar weer een illusie. Of er wordt nauwelijks iets verkocht. Of er wordt wel verkocht, maar kindlief koopt met de opbrengst bij anderen minimaal een zelfde aantal spulletjes. Nu is dit laatste natuurlijk precies, waarom de kindervrijmarkt zo leuk is en ook moet zijn. Ruilhandel! Maar voor alles wat niet verkocht is en er weer bij komt, moet jij maar sjouwen en thuis alles weer een plekje geven. En dat na een hele dag, waarop je samen met je kind of kinderen op een kleedje hebt gezeten!
Wat zou het mooi zijn, als de gemeente, samen met de Oranjevereniging en / of de Soek ons allemaal zou helpen te ‘ontspullen’ en een mooie bestemming zou vinden voor al dat moois, dat niet verkocht is. Te denken valt aan een op te richten ‘speelgoedbank’, zoals in Amsterdam. Deze geeft gratis speelgoed aan kinderen in armoede. Ook kan gedacht worden aan organisaties als de stichting KAYA, de Iswad Global Foundation of Sam’s Kledingactie. Deze organisaties richten zich meer op Afrika en andere delen van de wereld.
Aan het eind van de dag ergens een verzamelplek inrichten. En met een paar grote vrachtwagens transporteren naar één van deze goede doelen.
Zoiets moet toch mogelijk zijn!
In deze periode wordt er gewerkt aan een coalitieakkoord van D66, PrO en het CDA.
Afgezet tegen veel zwaardere thema's, als een nieuw zwembad, ouderenhuisvesting en onderhoud van scholen en wegen, is mijn suggestie natuurlijk maar een futiliteit. Maar toch, het zou menig ouder hier en ook kinderen elders heel blij maken, als dit in het programma van het nieuwe college zou worden opgenomen.
Reageren?
Anton van Kempen
vkdw@planet.nl
