Afbeelding

POLITIEKE BESPIEGELINGEN - Spreken is zilver, luisteren is ...

Politiek

Niemand kon er de afgelopen weken omheen. Er waren verkiezingen in aantocht. We werden overspoeld met heel veel gesproken en geschreven woorden. Veel partijen deden hun best om ons te doen geloven dat zij het beste met het land voor hebben. Maar kwam hun boodschap echt aan, of was het vooral éénrichtingsverkeer? De moeite waard om over na te denken. Misschien kunnen wij in Oegstgeest, de plaatselijke partijen en ons gemeentebestuur er iets van leren. 

Diegenen die van felle debatten houden, konden die afgelopen weken hun hart ophalen. Lijsttrekkers waren niet van het scherm of uit de media te slaan. Met veel theater en spitsvondige inbreng. Anderen keerden zich juist van die overmaat af. Zij ontpopten zich als verkiezingsnieuws-mijders. Die laatste houding begreep ik gaandeweg wel. Want brengt al dat gedoe Nederland verder? 

In sommige tv-programma’s hadden de organisatoren mensen uit het land uitgenodigd om hun zegje te doen. Zij vertelden bij een algemeen thema hun persoonlijk verhaal. Jonge mensen, die op de woningmarkt vastlopen. Mensen, die zich onveilig voelen door instroom van elders. Boeren, die onzeker zijn over de toekomst van hun bedrijf. Anderen, die met zorg biodiversiteit en natuur achteruit zien gaan. En betrokken jongeren, die vanwege hun toekomst de trage reacties op het snel veranderende klimaat niet kunnen en willen accepteren. Allen met oprechte zorgen, omdat ze zo graag perspectief willen zien. Maar schieten zij veel met die debatten op als de lijsttrekkers vervolgens elkaar in de haren gaan zitten. Zij werden weliswaar aangehoord, maar voelen ze zich ook gehoord? 

Ons land staat onmiskenbaar voor lastige keuzes, die ons allemaal zullen raken. Onzekerheid is dan een begrijpelijke reactie. En vatbaarheid voor verhalen, dat alles eenvoudig kan worden opgelost. Onzin natuurlijk. Dat geldt landelijk en ook in Oegstgeest. 

Ook de Oegstgeester gemeenschap staat voor lastige keuzes. Als eerste voorbeeld zal iedereen erkennen dat er gebouwd moet worden. Zeker voor jongere en minder-draagkrachtige doelgroepen. We kennen allemaal wel mensen die met smart op een eigen huis zitten te wachten. In Oegstgeest, of in de regio. Het aanbod is mondjesmaat en duur. Oegstgeest bouwt nu nog in Rhijngeest, maar dat loopt af. Plannen voor bijvoorbeeld het Hofbrouckerpark of het gebied rond de Almondehoeve stuiten op begrijpelijke vragen en weerstand. Nog een hele discussie te gaan. 

Een ander voorbeeld is het financieel perspectief voor de gemeente. Die is verre van rooskleurig. Het college van B&W kwam daarom met mogelijkheden om te besparen naar de gemeenteraad. Die mogelijke besparingen hebben het kortgeleden (nog) niet gehaald, maar daarmee is die zaak niet opgelost. 

Deze twee voorbeelden illustreren dat ons gemeentebestuur de komende tijd voor lastige keuzes komt te staan. Niet alleen op het punt van woningbouw en financiën, maar bijvoorbeeld ook met betrekking tot groen en de energietransitie. Dan kom je er niet mee om betrokken burgers alleen maar aan te horen. Dan past het om te luisteren met een open oor. 

Het Sinterklaasjournaal had afgelopen een leuke toespeling op de landelijk politiek. Sint houdt de Hoofdpiet voor, dat problemen worden opgelost door goed naar elkaar te……. Hij maakt de zin niet af en de Hoofdpiet antwoordt braaf met ’Luisteren’. Ook in de gemeentepolitiek geldt, dat spreken zilver is en luisteren goud. Alleen als mensen zich echt gehoord voelen zal er vertrouwen in besluitvorming kunnen groeien. Dat geldt ook in Oegstgeest.

Pieter Hellinga

penahellinga@gmail.com

Uit de krant

Uit de krant