Logo oegstgeestercourant.nl
<p>De bruine boszanger is weer op bezoek in Poelgeest. |</p>

De bruine boszanger is weer op bezoek in Poelgeest. |

(Foto: Herman Vermeulen)

Bruine boszanger weer op bezoek in Poelgeest

Op 4 januari meldde vogelaar Jan Wierda de bruine boszanger op Waarneming.nl. Hij was te zien in de polders bij Poelgeest.

Door Lex Burgel

Bruine boszangers zijn zangvogels die broeden in Siberië in vochtig terrein: in wilgen en ander struikgewas. In West-Europa is het een zeldzame maar regelmatige herfstgast. Dat lijkt wel te kloppen, want ook in november 2019 werd er een gezien in de wijk. Twee andere vogelaars ter plaatse in de wijk, bevestigden op 4 januari ook de aanwezigheid van de vogel.

De bruine boszanger hoort net als bijvoorbeeld de tjiftjaf en de fitis tot de familie van de zangers. Ze zijn vaak wat makkelijker van elkaar te onderscheiden aan de hand van het geluid. In de ANWB- vogelgids wordt het geluid van de bruine boszanger beschreven als ‘een hard smakkend tsek’ en dat van de Tjiftjaf als ‘een zacht fluitend hwIETT’. Makkelijker is het om op de website van Waarneming.nl even naar de link van de geluiden te gaan en ze zo te vergelijken.

De genoemde geluiden zijn niet de zang, maar de roep van deze vogels. De zang horen we in deze tijd van het jaar niet, want er wordt over het algemeen (er zijn vele uitzonderingen) pas gezongen in de broedtijd.

Aan de hand van de foto’s is wel te zien dat het best lastig is om de vogels alleen op zicht te onderscheiden, als je al de kans krijgt om ze rustig te bekijken. Niet alleen is verwarring mogelijk met de tjiftjaf. De vogelgids zegt ook: “Pas op voor verwarring met Winterkoning”. Ter onderscheiding van de tjiftjaf (waarvan er wel een aantal blijft hangen in de winter) : de wenkbrauwstreep van de bruine boszanger is langer. Over die tjiftjaf: die dankt zijn naam aan zijn geluid en dat vindt men in Duitsland en Engeland ook, daar heet het vogeltje respectievelijk zilpzalp en in chiffchaff.

De bruine boszanger heet in Duitsland Dunkellaubsanger en in Engeland Dusky Warbler.

Vorige keer schreef ik dat dit soort vogeltjes in de wandeling KBV-tjes genoemd wordt, wat staat voor ‘Kleine Bruine Vogeltjes’. Vogelaars gebruiken graag jargon en bij dit gebruik klinkt ook wel iets van frustratie door over de moeite van het herkennen, zeker als het beestje in de begroeiing scharrelt en ook nog eens geen geluid maakt.

Waarom komen al die vogelaars dan eigenlijk kijken? Omdat het een ‘vinkje’ op de jaarlijst en misschien wel op de ‘life list’ is! Mijn lijst staat voor dit jaar nu op 48 soorten. Ik geef met enige regelmaat lezingen over vogels. Dat vind ik leuk om te doen. Maar ik ben er nog niet uit wat ik leuker vind: een lezing over vogels of over vogelaars.

Meer berichten